Ramón śni, że wchodzi do morza, nurkuje i zanurza się, kiedy tylko pozwala mu na to wyobraźnia. Bo kocha morze, nawet jeśli prawie odebrało mu życie. 27 lat temu miał wypadek, gdy wskoczył do tego morza – od tamtej pory jest sparaliżowany, jego ciało umarło. I przez 27 lat chciał, żeby jego głowa też umarła. Ale potrzebowałby pomocy na śmierć – a państwo i kościół mu tego odmawiają. Ale Ramón jest zdeterminowany, by się nie poddać... Streszczenie Zanurzając się w morzu, zachwycając się fascynującymi kolorami i formami życia, Ramón często o tym śni. Kocha morze, choć prawie go zabiło. 27 lat temu skok do wody spowodował, że młody mężczyzna, który wówczas kipiał siłą i radością życia, nagle został sparaliżowany od szyi w dół. Od tamtej pory pragnął tylko śmierci. Jednak bez pomocy, której prawo mu odmawia, Ramón nie jest w stanie odebrać sobie życia. Ramon mieszka z rodziną, jest z miłością opiekowany przez swoją szwagierkę Manuelę oraz siostrzeńca Javiego ze względu na jego wyjątkowe poczucie humoru i intelekt. Brat Ramóna, José, natomiast nie potrafi zrozumieć jego pragnienia śmierci. Nie tak jest z zaangażowaną prawniczką Julią, która chce go bronić i bronić jego sprawy. Z ich pomocą publikuje książkę "Cartas desde el infierno" (Listy z piekła). Ona, która sama zmaga się z poważną chorobą, rozumie jego pragnienie śmierci jak prawie nikt inny – z możliwym wyjątkiem Gené i prawnika Marca, którzy oboje pracują dla stowarzyszenia "Prawo do godnej śmierci". Jednak robotnica fabryki Rosa, matka dwójki dzieci i prezenterka w małej stacji radiowej, woli mu pokazać, jak piękne i różnorodne może być życie, ponieważ zakochała się w niezwykłym mężczyźnie i nie chce go stracić pod żadnym pozorem. Ramón jest okazywany tak wielką czułością ze wszystkich stron, ale dla niego coraz pilniejsze staje się pytanie, który z tych ludzi mógłby go kochać na tyle, by spełnić jego największe życzenie: wolność.