W 1940 roku polski pianista Władysław Szpilman został uwięziony przez nazistów w getcie warszawskim wraz z tysiącami innych Żydów. Dla żydowskich mieszkańców nie ma perspektywy ucieczki przed deportacją do nieludzkich obozów koncentracyjnych. Już zmierzając do wozów i skazani na śmierć, żydowski policjant pomaga Władysławowi uciec. Dla niego nadchodzi czas samotności, ukrywania się, ucieczki – aż tuż przed końcem wojny zostaje odnaleziony przez niemieckiego oficera Wilma Hosenfelda w ruinach domu w zbombardowanym mieście.