Wszystko zaczyna się od żółtej notatki. "Obiecujemy być najlepszym zespołem rockowym wszech czasów" – zapisali megalomańsko na taśmie demo w 2000 roku. "Jeśli w to nie wierzysz – spadaj." Odbiorcą: największe amerykańskie wytwórnie muzyczne. Nadawca: grupa chłopaków z wioski. "Union Youth" to ich nazwa, muzyka z garażu w Dolnej Saksonii, piosenki jak granaty ręczne. Czterech przyjaciół i siła marzeń: Maze, Michael, Jan i Nobse. Ich plan jest ostentacyjny, skandaliczny i naiwny, ale Amerykanie widzą go inaczej. Dostają cztery bilety do Los Angeles, grają przed gwiazdami, jeżdżą limuzynami, siadają w barach z Robbie Williamsem i Joshem Homme'em. To cudowne lata, upajające i przesadne. Aż budzą się gwałtownie. 15 lat później: Wspomnienia o krótkim, triumfalnym wzlotie dawno już zatarły się na starych kasetach wideo. Wokalista Maze postanawia wrócić do tego, co kocha najbardziej: muzyki. Stara klika się jednoczy. Czy uda im się ponownie się zredefiniować? Mają już nazwę nowego zespołu: 'Pictures'. Ale próby idą dziwnie. W pewnym momencie Maze w ogóle się nie pojawia, a przyjaciele zdają sobie sprawę: ich śpiewak jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Narkotyki. Depresja. Utrata kontroli. Ale mimo wszystkich obaw chcą wziąć odpowiedzialność za swój wspólny projekt: nowa trasa, wszystko z powrotem do punktu widzenia, godzina marzeń zero. Dramat muzyczny o utracie kontroli, uzależnieniu od narkotyków, odpowiedzialności i sile przyjaźni