Anja Salomonowitz wybiera nietypowe podejście do globalnego zjawiska handlu kobietami: jej film oparty jest na prawdziwych historiach kobiet objętych handlem ludźmi, na podstawie których reżyserka opracowała scenariusz dokumentalny. Historie nie są opowiadane przez aktorów, lecz przez osoby, które mogą być powiązane z wydarzeniami i miejscami filmu: urzędnika celnego, mieszkańca, kelnera w burdelu, dyplomatę i taksówkarza. Film o fałszywych obietnicach, wyzysku, rozczarowaniu i kwestii innych sposobów.