Wiktoria, córka biskupa i żona pastora, rozmawia ze sobą i ujawnia swój intymny świat: radości i smutki, dzieciństwo oraz relację z podstępnym i zdystansowanym mężem. Podróżuje z życia do życia i wydaje się, że odgrywa kilka ról. Pamięta, śni, fantazjuje i ma halucynacje, przywracając do życia swojego zmarłego męża, matkę, ojca i przyjaciół. Ten portret kobiety jest refleksją nad pamięcią, tęsknotą, wolnością...