To jedna z tych jasnych, chłodnych nocy, które zapadają jak dar z nieba w środku lata. Gdyby nie czynsz, Wallace nie miałby już żadnych zmartwień. Wtedy widzi Esther, która chce wszystko wyrzucić – i rzuca się z klifu. Wallace rzuca się za nią, ratuje jej życie i zakochuje się w niej. Ale zanim zdąży się dowiedzieć, przed czym chce uciekać, już znika, porwana. Ale Wallace nie byłby Wallace'em, gdyby teraz stracił głowę. Pozostaje spokojny. Jak mnich. Jak kat. I on ich znajdzie.