Gdy mała Isor wraca z wędrówek, matka może tylko zgadywać, gdzie była. Palcami rozplątuje warkocze córki, znajduje kwiaty mniszka, źdźbła trawy, chrząszcza. Isor nic nie powie – bo Isor nie jest jak inne dzieci. Nie mówi, nie uczy się, żyje w cichych myślach i wybuchach gniewu. Uwięziona w rzeczywistości, która nie jest jej, doprowadza rodziców do rozpaczy. Aż pewnego dnia spotyka Luciena z sąsiedztwa i rozpoznaje pokrewną duszę w ostrożnym, samotnym starcu. Alice Renard opowiada o niezwykłej dziewczynie i nierównej przyjaźni, o wrze pod powierzchnią, o micie normalności i poszukiwaniu świata wystarczająco dużego dla nieoczekiwanych. Nowy produkt