Ta historia zaczyna się pewnego lata, tuż przed tym, jak to, co dorośli uważają za „prawdziwe życie”, miało się dla Nataszy naprawdę rozpocząć. W Glanitz, małym prowincjonalnym miasteczku, życie Nataszy i jej przyjaciół toczy się między boiskiem piłkarskim, przystankiem autobusowym i parkiem rozrywki. Zawsze obecna jest dłoń, jak ją nazywa Natasza. Dłoń, która niczym ryba czai się na jej udzie, wdzierając się nieproszona, gdy niebo zmienia kolor z granatowego na wczesnoporanny, a wszyscy są pijani.
Pięć lat później Natascha opuszcza rodzinne miasto i mieszka z wybraną rodziną w zajętej fabryce guzików. Tu Natascha staje się Nao; tu nie ma przeszłości, hierarchii, podziałów na „on” i „ona”, tylko „my”. Ale wspomnienia z młodości ją prześladują i z dystansem uświadamia sobie, jak często jej granice były naruszane. Ann Esswein opowiada historię bezsilności, wstydu i niepokoju, na które w młodości brakowało słów – wprost, bezkompromisowo i z wielkim zapałem.
Nowy produkt