W intymnych, przenikliwych i czasem zabawnych esejach Claire Messud otwiera okno na swoje życie i twórczość. Opowiada o niespokojnym dorastaniu między licznymi przeprowadzkami, o swojej skomplikowanej i serdecznej rodzinie oraz o wyjeździe do Bejrutu, gdy jej ojciec umierał. Zręcznie splata życie i swoją miłość do literatury i sztuki, przyglądając się współczesnym klasykom Kazuo Ishiguro, Rachel Cusk i Alberta Camusa. Z błyskotliwą wyrafinowaną eksploracją bada własną motywację pisania, celebrując jednoczący język literatury i transformującą moc jednego genialnego zdania.