Co napędza życie, co nadaje mu wartość, a co je psuje? István, lat piętnaście, mieszka z matką na prefabrykowanym osiedlu mieszkaniowym na obrzeżach węgierskiego miasta. Jest nieśmiały i trudno mu dostrzec społeczne kody swoich rówieśników. Gdy niechętne znajomości z sąsiadką w wieku matki przeradzają się w relację seksualną, której sam István ledwo rozumie, jego życie wymyka się spod kontroli. Zdarzy się wypadek, człowiek ginie. Kolejne lata prowadzą Istvána z Węgier do Londynu, gdzie przechodzi od pracy do pracy, a każdy jego zwrot zależy od dobrych lub egoistycznych intencji obcych. Podczas gdy wznosi się i w końcu opada w nieoczekiwany sposób, sam István pozostaje niemal niezaangażowany w wydarzenia, oniemiający – cichy obserwator własnego burzliwego życia. Hipnotyzujący, z przerażającym akcentem i wielką wrażliwością, David Szalay opowiada o życiu w swoich intymnych chwilach – życiu, które ledwo jest dostrzegalnie ukształtowane przez wstrząsy teraźniejszości, niepewność ludzkiego istnienia w zimnej Europie. Z oświadczenia jury do Nagrody Bookera 2025: 'Pod wieloma względami István reprezentuje stereotyp męskiego charakteru – fizycznego, impulsywnego, wyobcowanego od własnych uczuć (i w dużej części powieści oniemiającego: prawdopodobnie jest jednym z najbardziej milczących bohaterów literatury). Niemniej jednak ta hipnotyzująca, wciągająca książka z celowo skróconą prozą maluje niezwykle poruszający portret życia człowieka."