Wszystkie jego powieści, a właściwie całe życie, poświęcone są poszukiwaniu >>nagiego człowieka<< Starał się też uchwycić naturę ludzi na drodze wzdłuż rzek i kanałów Francji – z prostego powodu, że miasta i wsie zawsze budowano nad wodą. Pod koniec marca 1928 roku Georges Simenon wsiadł na łódź o długości pięciu i pół metra: Ginette miała być jego domem w kolejnych miesiącach. Z nim: żoną Tigy, gospodynią (i tajną kochanką Simenona) Boule, dogiem niemieckim Olafem oraz królewską maszyną do pisania, na której pisał nie tylko raporty zebrane w tym tomie, ale także niezliczone powieści za dziesięć centów. Więc przeszła z północy na południe, ze wschodu na zachód przez całą Francję. I już przy pierwszych zamkach Simenon miał wrażenie, że odkrywa nowy wszechświat. Z dala od zgiełku stolicy młody kapitan odnalazł inny język, obce zwyczaje i tradycje – i własne zdumienie tą zupełnie inną Francją nad brzegami Sá2one, Rodanu i licznymi kanałami.