Hendrik Bolz pisze o młodym mężczyźnie w kryzysie, o przyjeździe do Berlina pod koniec lat 2000. i o jego nieudanej adaptacji do enigmatycznego systemu wartości. Surowe, a zarazem subtelne spojrzenie na czasy, które stały się naszą teraźniejszością. Od Stralsundu do Zehlendorfu, od prefabrykowanego bloku mieszkalnego po kampus pełen lewicowych dzieciaków z zachodnioniemieckiej klasy średniej. Od lat popołudni spędzonych na kanapie na haju po niekończące się nocne zmiany jako sprzedawca w sklepie Esprit przy Kurfürstendamm. Wiadomości pełne są ratowania banków i cięć budżetowych, skrzynka odbiorcza zalewana jest SMS-ami od nowych znajomych, którzy wydają się zainteresowani, ale oczekują od przyjaciela lub partnera czegoś innego niż to, co ma do zaoferowania: wyrzeźbionej sylwetki, wypartej przeszłości pośród chaosu po zjednoczeniu i ciągłego poczucia konieczności udowodnienia swojej wartości na polu bitwy. Więc nadal jest tak: dwa, trzy piwa, jak tylko coś zaczyna się ruszać, a jeśli ktoś jest niegrzeczny, trzeba się na niego rzucić. I w pewnym momencie pojawia się pytanie, czy ta przeprowadzka nie była jednak wielkim błędem. Książka 2026 Nowy