Londyn, 2013: Coralie i Adam spotykają się w momencie życia, gdy oboje mają więcej pytań niż odpowiedzi. Adam jest dziennikarzem politycznym i ma czteroletnią córkę o imieniu Zora, od której matki mieszka osobno. Coralie jest nowa w mieście i stara się zdobyć pozycję jako pisarka. Szybko zdają sobie sprawę, ile mają wspólnego: zakochują się po uszy. Wkrótce dzielą mieszkanie i życie, ostatecznie zakładając rodzinę. A potem? Ta powieść opowiada o tym, co dzieje się po szczęśliwym zakończeniu – pierwszych dziesięciu latach związku. Opowiada o byciu przytłoczonym i pojednaniu, o codziennym życiu, które oprócz rodzinnego chaosu charakteryzują się kryzysami politycznymi tamtych czasów: ciągłymi zmianami premierów, Brexitem i pandemią. Opowiada o próbie Coralie, by być macochą, matką, pisarką, pracownicą, siostrą, przyjaciółką, córką i partnerką jednocześnie, o tym, że czasem trzeba się na nowo wymyślić, by nie stracić siebie. I to wszystko z takim ciepłem, autentycznością i empatią, że niemal boli zostawić bohaterów za sobą po przeczytaniu.