Gdy podczas przymusowej eksmisji mieszkania matki wszystko, co wartościowe, trafia do spalarni odpadów z powodu pomyłki, narrator dosłownie zostaje z odpadami z własnej rodzinnej historii. Jak do tego doszło? Narrator przygląda się biografii swojej rodziny: drzewu genealogicznym szaleństwa. Babcia z chorobą afektywną dwubiegunową, dwanaście prób samobójczych, dziadek stałym klientem w Steinhof, matka alkoholiczką, ojciec w depresji. I patrzy na swoją własną drogę: dzieciństwo w robotniczej dzielnicy Monachium. Wczesny strach przed szaleństwem. Ucieczka od rodziny do odległego Nowego Jorku. lat w Wiedniu z Freudem w kawiarni. I jak w końcu trafia do zakładu psychiatrycznego – jako psycholog. Pracując z pacjentami, uczy się, że człowiek jest czymś więcej niż tylko chorobą, że słuchanie jest ważniejsze niż diagnozowanie. Przede wszystkim jednak wkrótce musi zadać sobie pytanie, czym to właściwie jest: zwykły człowiek. Historia rodzinna, która wymknęła się spod kontroli? Powieść pikarejska? Lekcja empatii? Debiut Leona Englera to wszystko to i więcej, czuły akt wyzwolenia, historia pojednania. Nowy produkt