Żywy dowód opowiada historię kobiety w połowie czterdziestki, która odczuwa coraz większe wyobcowanie – od otoczenia, rodziny i samej siebie. Zamknięta na strychu swojego domu, spogląda na wioskę, do której kiedyś przeniosła się pełna nadziei. W próbie ponownego zrozumienia otaczającego ją świata i swojej pozycji w nim, rozpoczyna "naukowe badanie zbiorowej świadomości i nieświadomości tego miejsca". W towarzystwie sumiennego kronikarza wioski, ezoterycznego pastora i dwóch obcych wyrusza w podróż w głąb odległej wioski. Granice między obserwatorem a obserwowanym są zatarte. Im głębiej zagłębia się w mechanizmy wioski, tym bardziej jasno widać, że jej badania skupiają się nie tylko na miejscu, ale także na jej własnej naturze – i na ludzkiej naturze w ogóle. Sam staje się "porowatym miejscem", przez które długo tłumione duchy wypychają się na powierzchnię. To, co zaczyna się jako racjonalna analiza, staje się coraz bardziej destabilizowane – ponieważ struktury, które próbuje rozplątać, chwytają same siebie. Żywy dowód to refleksja nad dylematami społecznymi oraz przenikalnością granic między wnętrzem a zewnętrzem, jednostką a zbiorowością. Czy kształtujemy świat, czy on kształtuje nas? A może to w ogóle sprzeczność? Biografia Lola Randl, urodzona w Monachium w 1980 roku, pracuje jako scenarzystka i reżyserka kina i telewizji. Niedawno powstał serial telewizyjny Landschwärmer (2014) oraz film fabularny Von Bienen und Blumen (2019). Za swoją powieść Wielki ogród została nominowana do Niemieckiej Nagrody Książkowej 2019. Randl mieszka w małym miasteczku w regionie Uckermark w Brandenburgii.