Wszystko kręci się wokół potwornej ośmiornicy. Olbrzymia kałamarnica. Gdy dotyka głębokomorskiego kabla, jego ramiona i macki zaczynają mówić. O tym, jak to jest żyć w ciągłej ciemności, jak to jest być potworem dla ludzi. Opowiadają o Sanji, która odbywa staż na trawlerze mrozowym i opiekuje się złapanym kałamarnicą. Opowiadają o Dagmar, która stacjonuje na Antarktydzie dla służby tajnej i ma niezauważenie przywieźć tę kałamarnicę do Niemiec. Opowiadają o dzieciństwie jako córka pasterza. Opowiadają o rodzinie, której przodek już walczył z kałamarnicą. Opowiadają o młodym Juliuszu Vernie, który słyszy o tej walce i zaczyna o niej pisać. Na końcu rozmawiają o tym, jak trudno jest ludziom rozmawiać o zwierzętach i dlaczego w ogóle to robią.