Czasem nie tak ważne jest, co osiągniesz w życiu, ale z kim to dzielisz... Życie jest krótkie. Nikt nie wie tego lepiej niż siedemnastoletni Lenni. Cierpi na nieuleczalną chorobę, która nie zostawia jej wiele czasu. Co ma zrobić z przyjaciółmi w tym samym wieku, którzy mają przed sobą całe życie? Co ma zrobić z czasem, który jej pozostał, jeśli wciąż ma tyle pytań, na które życie nigdy nie odpowie? Na kursie malarstwa w szpitalu poznaje Margot: osiemdziesiąt trzy lata, pełną życiowego doświadczenia, dowcipu i buntowniczości. Margot wie, jak to jest dotrzeć do ostatniego rozdziału życia. Gdy odkrywają, że mieszkają razem dokładnie od stu lat, opracowują plan: chcą malować obrazy razem – po jednym na każde ze stu lat. By uchwycić wszystkie cenne chwile pełne miłości, śmiechu i łez, które tworzą życie. Podczas gdy opowiadają sobie swoje wspomnienia przy kałaszowych pudełkach i pastelach, między dwiema nierównymi kobietami rodzi się głęboka przyjaźń – i odwaga, by znów rzucić się w całość w życie. Niezapomniana książka, która z gracją, mądrością i sercem opowiada, co naprawdę jest ważne w życiu.