W środku berlińskiego bloku mieszkalnego w Kreuzbergu Najet Adouani opisuje życie na wygnaniu. Opisuje codzienne życie swoich sąsiadów – od samotnej aktorki, która z niecierpliwością czeka na pocztówkę, po chorą sąsiadkę siedzącą codziennie na ławce przed domem, oferującą wyjątkowy obraz życia w wielkim mieście. W ten sposób precyzyjnie i wrażliwie oddaje różnorodność ludzi wokół siebie – od drobnych, często ciekawych momentów po tragiczne aspekty życia na miejskim wygnaniu. Przeplatane wspomnieniami z tunezijskiej ojczyzny, dzienniki przeplatają codzienne obserwacje z poetyckimi refleksjami.