Anton jest wdowcem, na emeryturze, i pozwala swoim dniom płynąć w spokojnej spokojności. Aż dowiaduje się, że nie zostało mu wiele życia. Kto kiedyś go zapamięta? Chociaż czasu zostało niewiele, Anton zbiera całą swoją ambicję. Zostawić coś, co przetrwa jego. Zaczyna pisać książkę, fotografować i malować. I coraz bardziej rozumie, że wszystko, co sprawia mu radość, jest ulotne i przemijne. Mewa i gołąb przy oknie, które przyjmuje jako zwierzęta domowe. Bliskość z Kathariną, ładną aktorką, i długie rozmowy nad morzem z młodym egzystencjalistą, który tak bardzo we wszystko wątpi, że nie chce już żyć. Gdy zostają przyjaciółmi, uświadamiają sobie, czego mogą się od siebie nauczyć, co sprawia, że życie jest warte przeżycia. Nowy produkt