To jest historia miłosna. Odbywa się w czerwcu, lipcu i sierpniu w Adanie, trzy tysiące kilometrów od Berlina. Zeko mieszka w Berlinie. Tam poznaje mężczyzn w parkach i kawiarniach, na aplikacjach randkowych i przed meczetem. Ale za każdym razem, gdy ich usta się stykają, myśli wracają do Hassana, chłopca z sąsiedztwa w Adanie, którego Dede, jego dziadek, zawsze nazywa "synem psa". Zeko zna hałaśliwą dzielnicę, kurz w zaułkach tylko z wakacji letnich. Następnie Dede umiera na zawał serca. Ale Zeko nie chce zapomnieć, nie dziadka, który wycinał zmartwienia z brody starych mężczyzn i śpiewał po arabsku, nie o rytuałach religijnych i smaku Bamya. A zwłaszcza nie Hassan. "Za dziewięć dni znów zobaczę Hassana," powtarza jak mantrę: na piątkowych modlitwach, na sesji terapeutycznej, w Prinzenbad, na lunchu z najlepszym przyjacielem Parim. Ale coś się wydarzyło ostatnim razem, gdy Zeko i Hassan się widzieli. Coś, co coraz bardziej wypycha się w górę, im bliżej jest dzień jego wyjazdu.