Sfrustrowany biurokracyjnym zamieszaniem, Franz Fiala podejmuje "decyzję życiową" i rezygnuje z pracy w Komisji Europejskiej. Jednak gdy odwiedza matkę w Wiedniu z okazji jej 89. urodzin, ukrywa przed nią swoje przedwczesne przejście na emeryturę. A rozmowa z Nathalie, z którą jest w związku w Brukseli od czterech lat, o ich wspólnej przyszłości, kończy się niepowodzeniem. Wtedy pojawia się nawracający ból, którego nie da się już ignorować. Wnioski: rak, nierealistyczne, że przeżyje jeszcze rok. I nagle chodzi o oszukiwanie matki w tej sprawie, oszczędzanie jej bólu patrzenia na śmierć syna: 'Dla niego przetrwanie mogło oznaczać tylko przeżycie matki. By ukryć przed nią chorobę aż do jej śmierci. Teraz stał się to konkurs przetrwania. To była teraz decyzja życiowa.'