Koniec niemieckiej telewizji – jako rozrywkowego filmu drogi Druga powieść Sebastiana Hotza to umiejętna gra na kultowych postaciach telewizyjnych i wojnach kulturowych naszych czasów – satyra medialna sfilmowana w formie filmu drogi, w którym wszelkie podobieństwa do prawdziwych postaci są oczywiście czysto przypadkowe. Po dekadach w historii telewizji nadszedł czas: legendarny showmaster Falk Anders ogłasza przejście na emeryturę. W niezliczonych programach „badał puls narodu”, badał granice komedii i dobrego smaku i decydował, kto może się śmiać, a kto jest wyśmiewany – tym ostatnim często był Boris. Jako pomocnik, wiecznie niedościgniony sparingpartner i stały bywalec, Boris wspomina osobliwą karierę w blasku fleszy – ale czy to właśnie ona doprowadziła go do wakatu na najwyższym stanowisku? Kierownik stacji, Marianne, ma jednak zupełnie inne plany: influencerka Sara Massoudi zastąpi Falka Andersa, zapewniając mu nowe zasięgi i nowe grupy docelowe. A może sprawy potoczą się zupełnie inaczej? Nagle Boris znajduje się w Bentleyu swojego byłego szefa, gdzieś w rozległej sieci niemieckich autostrad; cenny ładunek w bagażniku, a dyrektor stacji rozmawia przez telefon. Dramatyczna i absurdalna scena rozgrywa się na oczach publiczności. Nowy produkt