„Zanim wspomnienia powrócą, zanim znów staniemy się tym, kim jesteśmy, po prostu budzimy się i widzimy”. Tak młoda filozofka Vivian Knopf opisuje radykalnie otwarty, pierwszy stan poranka, w którym kierujemy naszą uwagę całkowicie na zewnątrz, z dala od własnych potrzeb. Ta bezinteresowna i jasna percepcja jest nie tylko cenna i rzadka, ale także stanowi klucz do dobrego i pięknego życia, jak dowodzi Knopf, odwołując się do teorii moralnej Iris Murdoch. Dla tej ważnej, choć w dużej mierze zapomnianej, filozofki XX wieku, pielęgnowanie pełnego miłości i szczerego spojrzenia skierowanego ku innym i rozpoznanie rzeczywistości stanowiło kluczowy kontrapunkt dla egoizmu i relatywizmu. Ten zwięzły i wnikliwy esej oferuje zupełnie nową perspektywę na etyczną wartość uwagi, wykraczającą poza dążenie do uznania i nihilizm naszej epoki.