Między blokiem wschodnim a Zachodem, patriarchatem i nowymi początkami, ciszą i bliskością. Przez lata Didi nie zamieniła z ojcem ani słowa. Aż nagle skontaktował się z nią i poprosił o pomoc: był poważnie chory. W szpitalu Didi przejęła opiekę, ponieważ jej ojciec wciąż mówił bardzo słabo po niemiecku. Ona sama ledwo mówiła po słowacku. A w kolejnych dniach dowiedziała się o nim i o sobie więcej niż przez wszystkie poprzednie lata. O dumie i straconych szansach, o rodzinie, migracji i nadziei, o sobie jako córce i o nim jako ojcu. To nieśmiałe, znów niewypowiedziane zbliżenie, w którym to, co ich łączy pomimo wszystkich różnic, staje się coraz bardziej oczywiste: ich wschodnioeuropejskie serca. Nowy produkt