Nie chcąc od razu mówić o "późnorzymskiej dekadencji", można powiedzieć, że w ostatniej dekadzie rzekomo niekończącego się boomu niemieckich przedsiębiorstw coś decydującego wymknęło się z równowagi: w sygmencie niedoboru wykwalifikowanych pracowników, zmiany wartości w kierunku kultury rekreacyjnej oraz nowych modeli organizacyjnych, które dziwnie są obojętne pod względem etyki pracy i wydajności, rośnie niezadowolenie (nie tylko w obozu pracodawców) i jednocześnie wydają się zawyżać wymagania (zwłaszcza w zakresie pracowników).