Ignacio Matte-Blanco na nowo przemyśla freudowską teorię nieświadomości przy pomocy matematycznej teorii zbiorów i geometrii. Centralne stwierdzenia, takie jak ponadczasowość nieświadomości oraz brak negacji i sprzeczności, można pogodzić z koncepcjami teorii mnogości i geometrii wielowymiarowej w zadziwiająco spójny sposób. Na tej podstawie psychoanaliza jest na nowo przemyślana: koncepcje psychoanalityczne takie jak projekcja, introwercja i identyfikacja projekcyjna, zwłaszcza w odniesieniu do Sigmunda Freuda i Melanie Klein, ale także prac Wilfreda R. Biona, mają solidne podstawy teoretyczne.