Bierzmanci znajdują się w fazie życia charakteryzującej się przejściami. Przejście od dziecka do nastolatka, od rzekomej niedojrzałości do (religijnej) dojrzałości, od rodzinnego gniazda do grup rówieśniczych – wszystko to wpływa na rzeczywistość i postrzeganie kandydatów do bierzmowania. W tej kruchej fazie życia młodzi ludzie potrzebują specjalnego wsparcia i towarzyszenia, muszą umieć zadawać pytania i znajdować przestrzenie, w których mogą zastanowić się nad swoimi postrzeganiami i postawami wobec świata. Ponadto potrzebują doświadczeń bezpieczeństwa i poczucia bycia w tym świecie. Z perspektywy psychologii rozwojowej, doświadczenia duchowości i wspólnoty są ważnymi czynnikami odporności.