Dialog międzyreligijny zawsze był procesem transgranicznym. Teologia, która dąży do zrozumienia z islamem, musi koniecznie obejmować język arabski. Ale co jeśli arabski jest nie tylko językiem islamu, ale także chrześcijaństwa? W swojej rozprawie doktorskiej Michael Bruns wprowadza centralne chrześcijańsko-arabskie teksty dotyczące islamu między VII a X wiekiem. Autorzy należą do wszystkich wyznań chrześcijańskich; ich podejście do islamu jest determinowane nie tylko przez aspekty teologiczne, ale także psychologiczne i społeczno-kulturowe. Praca doktorska śledzi te zmiany i ujawnia różnorodne powiązania z historią teologii europejskiej. Nawet w postmodernizmie dialog chrześcijańsko-islamski może więc korzystać z historycznych doświadczeń arabskich chrześcijan. Nowy produkt