W dyskursie politycznym – w przypadku języka ideacyjnego – istnieje prawo do wyobraźni, błędów i lekceważenia odbiorców ("żołnierze są mordercami"). W reklamie – w języku komercyjnym – istnieje obowiązek prawdy, potwierdzania i szanowania praw odbiorców. W orzeczeniu Benetton Federalny Trybunał Konstytucyjny zdaje się zakładać, że obie formy języka są chronione w artykule 5 Ustawy Zasadniczej. To rodzi zadanie badania i, jeśli trzeba, rozwiązywania (oceniania) sprzeczności.