Album o "Unheimlich Nette Leute". Prywatność zawsze jest polityczna. The Blanke Extrem oddaje ten stan rzeczy na swoim drugim albumie równie trafnie, jakby rysowali moralny portret stanu RFN w 2021 roku poprzez osiem nowych utworów. Obserwują (siebie) uważnie, rozkładają te wrażenia na czynniki pierwsze z ostrym sarkazmem, wbijają palec w rany współczesnych czasów i tworzą album, który przewyższa melancholijno-pełen energii poprzednik znacznie mroczniejszą, bardziej gniewną i sarkastyczną nutą pod względem tekstów. Piosenki otrzymały tytuły takie jak "Proverbial Banter", "To the Golden Cage" czy "Filter Bubbles", jakby mogły skierować napięcie i rozpacz do kanałów, zanim się rozpadną. Muzycznie zespół prowadzi swoje utwory do nerwowej przestrzeni i skondensowanej gorączki. Post-punkowe gitary, działające z większą ilością efektów, grają wokół siebie z feedbackiem i poszarpaną energią, bas nieustannie naciska, perkusja działa dokładnie jak niespokojny puls. Utwory są ciemniejsze, cięższe i bardziej zróżnicowane, a więc dłuższe i bardziej nieprzewidywalne, co bez wysiłku rozszerza brzmienie zespołu w kierunku post-punku. Nagrane tej wiosny. Aktualne, przemyślane i wyraźnie polityczne. Z Freiburga.