Początkowo nieco niedoceniany brat Wilsona na początku kariery Beach Boys, Dennis Wilson z czasem stał się znakomitym autorem tekstów, producentem i wokalistą. Jego poruszające ballady i popowe perełki w znacznym stopniu przyczyniły się do twórczości Beach Boys pod koniec lat 60. i na początku lat 70. Jako obiekt kobiecego entuzjazmu, Dennis został przydzielony do roli głównego wokalisty w kilku wczesnych, nowatorskich utworach: „Little Girl (You're My Miss America)”, „Surfers Rule” i „This Car of Mine”. Jego pierwszy przebój pojawił się w 1965 roku, kiedy utwór „Do You Wanna Dance” otwierał album „The Beach Boys Today!” i znalazł się w pierwszej dwudziestce. Po wzlotach i upadkach kariery Beach Boys pod koniec lat 60., Dennis zaczął pisać piosenki („Little Bird”, „Be Still”) na album „Friends” z 1968 roku. Na początku lat 70. fani Beach Boys liczyli na co najmniej dwa utwory Dennisa na każdej płycie, często delikatne ballady. Pierwszą próbę solowego albumu podjął już w 1970 roku, ale po cichu wydał tylko jeden singiel. Ponownie rozpoczął pracę w 1975 roku, nagrywając z przyjacielem i producentem Greggiem Jakobsenem w 1976 roku, aby ukończyć „Pacific Ocean Blue”. Chociaż Dennis rozpoczął pracę nad swoim drugim albumem (tymczasowo zatytułowanym „Bamboo”) jeszcze przed wydaniem „Pacific Ocean Blue”, narastające problemy spowodowały kilka opóźnień. Pod koniec 1983 roku Wilson utonął podczas nurkowania wokół swojej łodzi w Marina del Ray w Kalifornii. „Pacific Ocean Blue” to jego jedyny solowy album, który został udostępniony publiczności i z przyjemnością oferujemy go w jakości audiofilskiej!