John Mayall pochodził z Macclesfield w hrabstwie Cheshire i dorastał w Cheadle Hulme. Zdobył już sobie sławę na scenie bluesowej Manchesteru, zanim w 1963 roku za namową Alexisa Kornera przeniósł się do Londynu. John McVie jako kolejny opuścił Bluesbreakers, dołączając do Petera Greena i Micka Fleetwooda w ich nowym projekcie Fleetwood Mac. Oprócz perkusisty Jona Hisemana z Graham Bond Organisation i basisty Tony'ego Reevesa, do zespołu dołączył również redaktor Dick Heckstall Smith. Album „Bare Wires” okazał się największym sukcesem Mayalla, osiągając 3. miejsce na brytyjskich listach przebojów. Jeśli można powiedzieć, że „Blues Breakers with Eric Clapton” położył podwaliny pod brytyjski blues-rock, to „Bare Wires” zrobiło coś podobnego dla jazz-rocka. Gra Micka Taylora na tym albumie jest po prostu znakomita. To wznowienie jest wierną reprodukcją oryginalnego wydania stereo Decca Records z 1968 r. w rozkładanej okładce i zostało wytłoczone na wysokiej jakości winylu o gramaturze 180 g.