Chociaż koledzy tacy jak Meteors, Polecats czy Frenzy zdecydowanie wyprzedzają brytyjskie trio w opinii publicznej, Long Tall Texans wokół wokalisty, autora tekstów i kontrabasisty Marca Carewa, który jest również związany z nie mniej kultowym zespołem ska The Hotknives, odnoszą sukcesy w branży od dobrych 30 lat. Pomimo czasem dłuższych przerw między albumami a koncertami, światowa grupa fanów zespołu jest tym liczniejsza i bardziej lojalna. Po ostatnim wydanym "The Adventures Of The Long Tall Texans" (2005), w końcu pojawia się długo wyczekiwana kontynuacja z 13 zupełnie nowymi utworami z instytucji z Brighton. Znakiem rozpoznawczym zespołu zawsze było brzmienie psychobilly z silnym przewidywaniem neo-rockabilly, które w dziwaczny i sympatyczny sposób łączy elementy surf, country & western lub garage, a całość towarzyszy niemal lekkim, popowym, chwytliwym tonom. Tak więc, w złotym okresie psychobilly pod koniec lat 80., zespół zachowywał się wbrew wielu kolegom z gatunku, którzy konsekwentnie ruszali w trasę w kierunku szybszych, twardszych i mroczniejszych osiągnięć. Dzięki nowym utworom, takim jak "Kill Me", "Sex & Beer & Psychobilly", "Covered In Sin" czy "Girlfriend", Brytyjczycy pozwalają, by pełne bogactwo inspiracji, a także niemowę rutynę i radość z grania, wyjdą na siebie, ale mają też w bagażu utwory przypominające najwcześniejsze dni psychobilly. Trzeba uwierzyć przesłaniu tytułu albumu od sympatycznych Brytyjczyków – jak inaczej mogliby ponownie dostarczyć absolutnie najlepszy album swojej długiej kariery? Niezrównany crossoverowy fajerwerk, który w przeciwieństwie do wielu innych albumów gatunkowych emanuje humorem i radością życia. Wskazówka dotycząca gatunku!