Na „Klepto”, dziewiątym albumie studyjnym Muff Potter, wiele pozostaje niejasne. Utwory nie podejmują decyzji od razu; zmieniają się, otwierają. Utwór „Ein starkes Stück” definiuje tę zasadę, niemal niezauważalnie przechodząc z E-dur do e-moll w drugiej połowie, ostatecznie oscylując między tymi dwoma tonacjami w dzikim starciu. Ta otwartość staje się programowym rdzeniem nowego albumu: stanem, w którym rzeczy mogą być jednocześnie jasne i niejednoznaczne, w którym nastawienie i ambiwalencja nie są przeciwieństwami. Płyta „Klepto” została nagrana przez Gregora Henniga w Studio Nord Bremen, miejscu przesiąkniętym historią zespołu. Pierwszy album Muff Potter został tam zmasterowany w 1996 roku. „Bei aller Liebe” (2022), ich pierwszy album po rozpadzie w 2009 roku i reaktywacji w 2018 roku, również został nagrany w Studio Nord. Płyta „Klepto” ukazała się we własnej wytwórni zespołu, Hucks Plattenkiste, która istnieje niemal tak długo, jak sam zespół. Podobnie jak poprzednik, miksu dokonał Joe Joaquin. Choć „Klepto” eksploruje szeroki wachlarz stylów, zespół pozostaje sercem muzyki. Oprócz wokalisty i gitarzysty Thorstena Nagelschmidta, w składzie znaleźli się basista Dominic „Shredder” Laurenz, perkusista Thorsten „Brami” Brameier oraz gitarzysta Felix Gebhard. Razem poruszają się w zróżnicowanych pejzażach dźwiękowych: eteryczne pasaże z rozbudowanymi sekcjami instrumentalnymi sąsiadują z hymnowymi momentami nawiązującymi do brytyjskiego rave'u lat 90., z figlarnymi liniami basu i perkusją; taneczne, poszarpane wokale zderzają się z agresywnymi gitarami elektrycznymi; przeplatają się z czystymi, popowymi momentami z dwunastostrunowymi gitarami akustycznymi lub nieoczekiwanymi zmianami rytmu, takimi jak zaprogramowany rytm w metrum 3/4. Pomimo tej różnorodności, wszystko pozostaje celowo surowe: brzęczy, dzwoni, grzechocze – i w tym tkwi dynamika tych nagrań. płyta CD 2026 Nowy