Opis produktu

Bankrut! to pierwszy album Phoenix od czterech lat. Nie jest to oświadczenie polityczne ani finansowe. Nie oferuje rozwiązań wielkich problemów świata, ani nie zaleca entuzjazmu stawiania czoła nadmiernemu zadłużeniu. Prawie nie brzmi jak stare albumy Phoenix. Został stworzony przez tych samych ludzi, którzy robili poprzednie albumy, ale niekoniecznie grali na tych samych instrumentach. Są to: Thomas Mars, Laurent "Branco" Brancowitz, Christian Mazzalai, Deck d'Arcy. Został napisany i nagrany w Nowym Jorku i Paryżu, wyprodukowany przez sam zespół oraz Philippe'a Zdara w Montmartre. Champagne był zaangażowany. Zawiera dziesięć piosenek, nic więcej.

Bankrupt! to efekt procesu, który rozpoczął się, gdy Phoenix zeszła ze sceny po zakończeniu ostatniej trasy, na której wspierali swój czwarty, nagrodzony Grammy i powszechnie chwalony złoty album "Wolfgang Amadeus Phoenix". Pod koniec 2010 roku zespół przeniósł się do Oscilloscope Laboratories na Manhattanie i kontynuował eksperymenty z dźwiękiem i kolorem. Ten etap eksperymentów trwał trzy miesiące – w tym czasie zespół poczuł nostalgię za swoją ojczyzną Francją. Laurent Brancowitz wspomina, że te uczucia zaczęły się po obejrzeniu filmu rozgrywanego w Paryżu, na którym pokazywano Sekwanę i Wieżę Eiffla. Każdy członek zespołu wracał do swojej młodości, by na nowo odkryć dawne inspiracje: Jacno, Alain Bashung, Alain Chamfort, Roy Andersson, Eric Rohmer, Francois Truffaut, Franco Battiato, Lucio Battisti, Sigue Sigue Sputnik, Teenage Mutant Ninja Turtles. Wiele z tych wpływów niekoniecznie będzie widocznych dla słuchacza.

Bankrupt! to nie jest muzyka popularna wymienna. Chociaż piosenki są całkiem przyjemne przy pierwszym odsłuchu, dalsze odsłuchanie odsłania głębszą więź i satysfakcję – co jest absolutnie zamierzone. "Ten album ma kilka warstw," mówi Brancowitz. "Im więcej go włączasz, tym więcej słyszysz i rozumiesz, co się tam dzieje. Ale jednocześnie chcieliśmy, żeby był naprawdę płynny i prosty, jak kula marmuru. Na początku widzisz tylko kulę – ale jest facet, który ją poleruje od roku."

Ta dychotomia między prostym a złożonym jest widoczna także w pentatonicznej strukturze, która przewija się przez cały album – na przykład w utworach takich jak "Entertainment" i "Drakkar Noir" czy w overdrive'ach Wagnera "SOS in Bel-Air" i "Oblique City". Bankrut! To, całkowicie celowo, zawrotne doświadczenie dla słuchacza. "Czuliśmy zawroty głowy, to uczucie bycia na skraju porażki," mówi Brancowitz. "To coś, co naprawdę lubimy eksplorować. Po pewnym czasie zdajesz sobie sprawę, że najciekawsze rzeczy w życiu to nie sukces czy triumf, lecz możliwość, że wszystko może się zawalić."

Tak bankrutowanie! można opisać jako triumf akceptacji porażki. Znów, nie rozwiąże żadnych problemów. Ale może wywołać katharsis, euforię lub inspirację.

Nowe dobra