»Tomorrow Comes Crashing« to pierwszy album Smut z O'Connor i Steinerem. Zespół naładował baterie i zastanawiał się nad nieograniczonym potencjałem, jaki daje tworzenie muzyki z bliskimi ludźmi. Z nowym składem Smut skupił się na uchwyceniu wielkich emocji, które pojawiają się, gdy po raz pierwszy zakochasz się w muzyce. Efektem jest dziesięć intensywnych i bombastycznych piosenek. Roebuck, Ruschman i Min założyli zespół dekadę wcześniej w Cincinnati, Ohio. Po latach spędzonych na scenie DIY w Cincinnati nagrali swój debiutancki album "How the Light Felt", który okazał się objawieniem. Pitchfork opisał go jako "rygorystyczne, obejmujące dekady studium" i "dobrze naoliwione podejście do gitarowego popu końca lat 80." Under the Radar nazwał to "perfekcją popową", która "łączy subtelne chwytliwe motywy z tęsknymi tekstami." Tomorrow Comes Crashing« pokazuje zespołowi nową energię. Piosenka "Syd Sweeney", inspirowana aktorką, jest sercem albumu. Chodzi o to, jak dziwnie może być być kobietą i być niezrozumianym przez ludzi, którzy nawet cię nie znają. Piosenka napędzana jest dudniącymi gitarami i potężnymi, toczącymi się bębnami. Innymi słowy: stadionowy rock ponad percepcję. Paramore spotyka »Dookie«. » Łączy się z młodzieżą i dziewczynami w wodzie / Wszystko, co ona jest, to czyjaś córka," śpiewa Roebuck w szczególnie poetyckim momencie. Utwór kończy się breakdownem inspirowanym thrash metalem. To jest zachwycające. Aby nagrać płytę, Smut nagrał "tak na żywo, jak to możliwe" z Aronem Kobayashi-Ritchem (Momma) w studiu w Red Hook na Brooklynie w ciągu dziesięciu dni. Krótko przed wyjazdem do Nowego Jorku Roebuck i Min wzięli ślub, a reszta zespołu była u ich boku. Nagrania były prawdziwym popisem: jechali z Chicago do Brooklynu ze swoim sprzętem, spali na kanapach i podłogach u znajomych po 12 godzinach pracy w studiu, a pod koniec głos Roebucka całkowicie zniknął. Erotyka zawsze była projektem DIY. Bo kochają to i muszą właśnie to robić. »Tomorrow Comes Crashing« to kulminacja tej DIY-owej myśli: stworzyć płytę, która w pełni oddaje intensywność, nastroje i emocje ich dotychczasowej drogi.