25-letnia MC Speech Debelle z południowego Londynu zdobyła Mercury Prize 2009 za swój debiutancki album! Jest powód, dla którego debiutancki album Speech Debelle nosi tytuł »Speech Therapy«, i to dlatego, że mówi prosto z serca, z pełną intymnością, jakby zwracała się tylko do jednej osoby. Jakby spodziewała się, że płyta nigdy nie zostanie usłyszana. Być może, w pewnym sensie, nie jest to nierozsądne założenie. 25-letnia mieszkanka południowego Londynu przeszła przez wiele zarówno przed, jak i po rozpoczęciu pracy nad tymi nagraniami. Najstarsza piosenka na nim nosi tytuł "Finish This Album". To melodia, którą zagrała po raz pierwszy, gdy odwiedziła Big Dada prawie pięć lat temu. Opowiada o tym, że musi się pozbierać, zadbać o siebie i spróbować skończyć płytę, jakby sam akt jej ukończenia miał w jakiś sposób uwolnić ją od problemów w jej życiu. Jest zarówno intymna, jak i epicka, przesuwająca się tam i z powrotem między osobistym a politycznym, codziennością a duchowością. To podróż przez Londyn i podróż przez jej dotychczasowe życie. Speech jest zarówno młoda, jak na jej wiek. W wieku dwudziestu pięciu lat brzmi jak nastolatka z kruchym głosem, ale zdobyła już wystarczająco dużo doświadczenia, by zostać z większością ludzi na zawsze. Ale teraz, wreszcie, wszystko się złożyło i płyta jest tutaj. »Speech Therapy« to wyraz woli. Mowa nie musi krzyczeć, by to jasno pokazać. To płyta, która brzmi jak żadna płyta hip-hopowa wcześniej. Jej brzmienie kształtuje intymność myśli i kruchość głosu. Zawsze wiedziała, co chce robić, ale potrzebowała czasu, by znaleźć narzędzia do realizacji tego, co słyszała w głowie. Pewnego dnia poznała Big Dada Wayne'a Loteka. Oprócz własnego projektu Lotek Hi-Fi, Wayne produkował także dla Roots Manuva od czasów Brand New Second Hand. Teraz mieszkał z dziewczyną w Melbourne i przyjechał odwiedzić rodzinę na miesiąc. Od razu się dogadali i postanowili nagrać utwór. Efektem było ›Searching‹ Gitara akustyczna grana przez brata Wayne'a oraz szczotkowane bębny, które synchronizowały flow wokalistki, stworzyły idealną atmosferę do refleksji Speech nad życia w hostelu i walką o przetrwanie. Było dość jasne, co trzeba zrobić. W listopadzie 2007 roku Speech poleciał do Australii i nagrał większość utworów, które później stały się "Speech Therapy" z kilkoma muzykami na żywo, których Wayne znał lokalnie, oraz dodatkowym producentem Plutonic Lab (odpowiedzialnym za fanfary klarnetowe singla "The Key" oraz dramat szerokoekranowy "Better Days"). Wykorzystała okazję, by wylać z siebie wszelkiego rodzaju emocje, przetworzyć złe wspomnienia i lęki, ale także zabawne incydenty i przenikliwe obserwacje. "Daddy's Little Girl" to ostry atak na nieobecnego ojca, trzymany razem przez organy i dub bas. "Working Weak" to zabawna opowieść o życiu biurowym w Londynie. "Bad Boy" niezmiennie, ale też bezstronnie ukazuje postawy i poglądy młodych ludzi, z którymi dorastał Speech. "Wheels In Motion" rzuca socjologowskie spojrzenie na życie w Londynie i poza nim. "Buddy Love" to zabawne, chaotyczne spojrzenie na to, co się dzieje, gdy zaczynasz uprawiać seks ze swoim kumplem. Połączenie mikroskopijnych szczegółów i wielkich słów, suchych żartów i prawdziwego przeanalizowania sumienia sprawia, że światopogląd Speech jest tak fascynujący. Po powrocie do Londynu Lotek zajmował się montażem i miksowaniem sesji, podczas gdy Speech nadal się socjalizuje