Steve Gunn jest czołową postacią amerykańskiego rocka eksperymentalnego/gitarowego od ponad dekady. Po trzech uznanych albumach nagranych dla Matador, Gunn wydaje teraz swój siódmy album studyjny – i pierwszy od czterech lat – w wytwórni No Quarter. W „Daylight Daylight” Gunn chciał uchwycić intymność gry solowej, poczucie możliwości i odkrywania, które pojawia się, gdy siada do pisania, jednocześnie tworząc bogate brzmienie, w którym słuchacz może się zanurzyć. Zamiast tworzyć zespół, który miałby rozwijać utwory, jak to miało miejsce w przypadku poprzednich albumów, zaangażował jednego głównego współpracownika: producenta Jamesa Elkingtona, starego przyjaciela i wieloletniego współpracownika, który wyprodukował również album Gunna z 2019 roku „The Unseen In Between”. Elkington znany jest jako gitarzysta, ale Gunn poprosił go o aranżacje na instrumenty smyczkowe i dęte drewniane. Inspiracją była częściowo muzyka, o której rozmawiali przez lata (np. Mark Hollis, Ennio Morricone, The Fall, Basil Kirchin), a także rozwijająca się między nimi relacja podczas nagrywania płyt – zarówno wspólnie, jak i z innymi. Szybko znaleźli produktywny sposób pracy nad „Daylight Daylight”: Gunn nagrał solowe dema i wysłał je Elkingtonowi, który miał pełną swobodę w samodzielnym opracowywaniu aranżacji. Pracując głównie w Nada Studios Elkingtona w Chicago, dodali stamtąd kolejne elementy – nutę syntezatora, dogrywkę gitarową, stłumioną linię perkusyjną – ale pozostali wierni swojemu pierwotnemu podejściu do względnej prostoty. W projekcie wzięli udział również Macie Stewart (skrzypce i altówka), Ben Whiteley (wiolonczele), Nick Macri (kontrabas) i Hunter Diamond (instrumenty dęte drewniane). Nowy produkt