Przetrwali szeroką wymianę publiczności oraz odejście ważnych członków zespołu – i bez wątpienia napisali największą historię sukcesu rocka progresywnego. Zespół mógł tylko zasugerować składniki tego na swoim debiucie w 1969 roku, który nosił po prostu tytuł "Yes", ale to nie tylko spektakularnie odważne covery "I See You" (Byrds) i "Every Little Thing" (Beatles) obiecywały coś większego. To przyszło dwa lata później z »The Yes Album«: kosmiczne teksty, melodie inspirowane bardziej muzyką folkową i klasyczną, instrumentalna wirtuozeria, która umożliwiała także złożone aranżacje, a oczywiście w Jon Andersonie – wyjątkowym wokalistze, który zdawał się unosić ponad wszystkim swoim eterycznym falsetem, a jednocześnie był w samym środku tego wszystkiego. Dodatkowo Steve Howe był znakomitym gitarzystą, a Chris Quire umieścił swój bas tak wyraźnie, jak tylko John Entwistle odważył się zrobić w The Who. Na początku 1972 roku Rick Wakeman został nowym klawiszowcem (w tym syntezatorem Moog), a międzynarodowy przełom przyniósł najlepszy jak dotąd album »Fragile«. Singiel "Roundabout" trafił do Top 20 w USA, a fantastyczna okładka Rogera Deana idealnie pasowała do muzyki. W tym samym roku Yes opublikowali swoje wstępne arcydzieło. Tytułowy utwór »Close To The Edge«, który zajmuje całą stronę albumu, łączył kwintesencję ich brzmienia i wprowadził zespół do Top 5 po obu stronach Atlantyku. Jednak przenikliwa produkcja Trevora Horna i niezmniejszona charyzma Jona Andersona doprowadziły Yes do zdumiewającego odrodzenia w nowym pokoleniu w 1983 roku z filmem »90125«. Spektakularny przełamanie wielkiego hitu »Owner Of A Lonely Heart« to jeden z najczęściej samplowanych rapowych fragmentów w historii. Tytuł albumu: Going For The One Tormato Dramat 90125 Big Generator