Niektóre miejsca i krajobrazy pozostawiają trwałe wrażenie i nie pozwalają odejść. Dla Benjamina Woodsa Kornwalia jest jednym z takich miejsc. Miejsce jego młodości, do którego powrócił, gdy podczas pandemii stracił pracę w londyńskim barze Tate Modern. Tam, gdzie tysiące turystów spędza wakacje, podczas gdy wielu mieszkańców prawdopodobnie nigdy nie będzie mogło sobie na nie pozwolić, jedyną dostępną dla niego pracą był robotnik budowlany. Znajdował się on w jednym z najciemniejszych zakątków Truro, gdzie nieustanne wycie syren podkreślało krajobraz powoli rosnących domów, które wkrótce miały oferować tanie mieszkania w stolicy Kornwalii. Podczas gdy drugi album Golden Dregs, „Hope for the Hopeless” (2019), był całkowicie przesiąknięty osobistym bólem, na swoim debiutanckim albumie dla 4AD, „On Grace and Dignity”, Benjamin spogląda na swoją ojczyznę i bada, co to znaczy być przez nią ukształtowanym. Obok osobistych refleksji na temat utraty niewinności i poczucia niższości, Benjamin wplata w swoje narracje tematy takie jak przetrwanie, desperackie wybuchy przemocy, strata i erozja wspólnoty w obliczu drastycznej gentryfikacji. Przedstawia to wszystko głosem, który rezonuje z nieziemską mądrością Kurta Wagnera (Lambchop) czy Davida Bermana (Silver Jews). Benjamin wrócił już do Londynu, ale dzięki nowemu albumowi „On Grace and Dignity” i miniaturowemu modelowi Kornwalii stworzonemu przez modelarkę Edie Lawrence, która pracowała również nad grafiką dla The Idles i Jamiego T, zachowuje bliskość ojczyzny. Akcja każdej piosenki na albumie rozgrywa się w zakątku fikcyjnego kornwalijskiego miasteczka, w którym mieszka modelka, i które znajduje się na okładce.